پاسخی به برخی اشعار استاد کمالی و مرحوم شمسی زاده
نَومه سحر و غولكِ سِه بي كه سي ما هي گُتر آوي
گفتي كه ميا اَفتو و تيغش ميكنه كُم شُوِه يَكلا
ديدي كه نبي اَفتو و شَو از نُهايَم تيره تر آوي
گفتيدي كه مهمون زوركي ضَروِ لَغتمو وُ دَراَيمو
ديدي كه صُحاوخونه وُ ضَروِ لغتش ري وُ دَرآوي
گفتي پُكِسه تَسوي و پاك ماره يَلش پِِشك و پَراَيمو
ديدي كه همو تَسوي وُ شلاق جفا سيت بَتَر آوي
گفتي كه بُكالين كه سي كِشتن مِثِ اُمسال نويمو
ديدي دووُلا قحطي اومه ، باغلِ ما بي ثمر آوي
اُفتيدن و تو باغل و از ريشه بريدن همه شونه
ديدي كه مُخَل سَتّه و نرچالِ يه چن تا كَپَرآوي
ديدي كه خَرَم عادت جَو كِرد و سي كَه پوزِ هوا دا
ديدي كُره شَم بي كه بِخي زِر خَچَكِت نَرّه خرآوي
بعدِ اي همه كُم سِرَكي ، كِركِركي ، لوگزكي
ديدي كَرووِه راضي نكردي،قمرو زن صفر آوي
ديدي نه كسي رِه ، نه كسي اومه ، اي ماوين
افسوس فقط عمرِ مو تو فكر يو بيهوده سرآوي
" آشو صفری"
بيت منتخب: (مانا یاد ایرج شمسی زاده)