رفيقل خموني
وبلاگ دوستداران شعر محلي استان بوشهر
قالب وبلاگ
سلام ای خشت ، ای دنیا و دینُم................سلام ای خاک پاکُم، سرزمینُم


سلام ای خونه و شهر و دیارُم.................دیار تو دیارِل، سر، دیارُم


اگر چه مُلک ایرون شهر شهرش ............زمین و آسمون و بر و بحرش


جِیِل خوبش بگیر تا جِی نَخوبِش..............خلاصه از شمالش تا جنوبش


تمامش خوب و واجب احترامِ..................تمامِش لایقِ صدتا سلامِ


ولی سی ما وِ پاکش بِختَری تو.................عزیزتر از همه جِی کشوری تو


تو یعنی عمر، یعنی روزگارُم...................تو یعنی مَختَکُم، یعنی مزارُم


*** سید ابو طالب هاشمی ***


*فرهنگ لغات:
دیارَل : سرزمینها
جِیِل : جاها ، مکانها
نَخوبش : نامطلوبش ، بد آب و هوایش
وِ پاکش : از تمام آن جاها
بِختَر :بهتر
مَختَکُم : گهواره ام

[ یکشنبه سی ام آذر 1393 ] [ 16:23 ] [ يار جوني ]
اي اينَه ای که مي زَنيت لافِ مسلمونی ودين...........ميگوويت بَهزِ خُمون نيسِ مسلمون ري زمين


هيچ می فَهمیت همی اسلام وهمي دين مبين...............وَشما مُؤمِنَل و پيرووَلِش خواسه چنين


که اگر پيل وپَلا داريت ومال بسيار......................بُکنيتون کمک آدم بدوخت وندار


ايقِه آدم هِسِه که محتاج وِسی نون شُووِش...............شو وِبی نونی و گُشنِی نميره ذره خُووِش


ولي هَمسِی بغليش ري تَشِ هر شُو پُلُووِش...............در که از ايکه زيادِ گَنَم و وَلمِ جُووِش


ادامه مطلب
[ شنبه پانزدهم آذر 1393 ] [ 14:22 ] [ يار جوني ]

رَفتُم وَرِه اُی دکتر،گفتُم که سَرُم دَردِه..............سِیلَم کِه وُ گفت میگُم رنگِت یِه ایقِی زَردِه


وَرسا سَرِ جاش فوری،مُچمِ گیرُ بَدطوری............هم کاره خُوتی بُردُم ری تختِ پَسِ پرده


وَم گفت که بِکَش دومَن،تا سیت بِزَنُم سیزَن.......اَلآن میکُنُم کاری،تا رنگِ تو واگَردِه


دَسمِه گیرُو تو دَسِّش،بَعدَن وَ یِه چی بَسِّش......پَُمپِش کِه وُ گفت اصلاً،اُوضات به هَم خَردِه


 وَر داشت و نوشت یارو ، هفتاد رقم دارو..........از شربت و از کپسول،تا سیزَنِ سَر خَردِه


 وَم گفت که بُرُو سَرصف،از تَهل و شیرین تاکَف....پاک اینگَلِ کُن مصرف،تا رنگِ تو واگَردِه


گفتُم چِمِمه مِی دکتر،خُرجینُمِه کِردی پُر؟...........آخُو سرطان دارُِم،یا سَکتِه رییَم کِرده؟


 وَرسادُم و دَر رفتُم،دَر رفتُم و می گفتُم.................دکتر مُو غَلَط کِردُم،کی گفته سرُم دَرده.

 

  *** سید ابوطالب هاشمی ***

[ جمعه سی ام آبان 1393 ] [ 18:19 ] [ يار جوني ]

و رنگ افتا حنامون ور خدا از بس ریا کردیم

ز زیر خنده شیطون تا همه مومن صدا کردیم

 

زدیمون لاف مردی و مسلمونی و دینداری

و نامردی قسم مردم که تنها ادعا کردیم

 

گذشت و رحم و انصاف و مروت اصل ایمون بی

اما ما اینگل از دین و از ایمون جدا کردیم

 

سی محض حاج فلون واویدن و خونه خدا رفتن

خومون بختر خبر داریم چه پی خلق خدا کردیم

 

یتیمل محلمون سالی سه دو رنگ پلو نیدن

ولی سالی سه ملیون خرج حج و کربلا کردیم

 


ادامه مطلب
[ پنجشنبه پانزدهم آبان 1393 ] [ 9:11 ] [ يار جوني ]
های بادنگون های گوش کن پی تنم

لامروت سرت واگردن منم



دک بزن ای خونه زلمت خراب

می کجا میخی بری پی ای شتاب



می نمی شناسی منم ای بی وفا

شاید از ما رفته یادت نا نها



هم منم که پی تو بیدم مث ککا

روز وشو از تو نویمیدم جدا



هم منم که ای نبیدت در حضور

تکه میرفت از گلیم دومن و زور



هر زمانی سفرمون ویمی دراز

صدر مجلس می نشندیمت و ناز



پشت پا ای میزن وت اغنیا

می گرفتیمت بغل ما بی ریا


ادامه مطلب
[ سه شنبه پانزدهم مهر 1393 ] [ 11:0 ] [ يار جوني ]

سلام اي دشتسون اي دشت گرما                             

ولات خارك و دمبازوخرما


سلام اي سرزمين بهروباغ

سلام اي آفتوت مث آفتوم داغ


سلام اي آشنا پي بند و گاوند

سلام اي قوم وخيش داس و پروند


سلام اي سرزمين عشق وايثار 

سلام اي مردمونت مرد پيكار


سلام اي سرخ ري تر از شقايق 

 ولات مردوم خونگرم و عاشق


سلام اي زينت تاريخ نومت   

غرورو غيرت وهمت غلومت


ادامه مطلب
[ دوشنبه پانزدهم آبان 1391 ] [ 16:16 ] [ يار جوني ]
اِی خدا راس که همی سِرَلِ سَر بسَّه می دونی
نَمیخوا سیت بُگووی سَختِی اَحوالِ زَوونی


وَلی باز ماری گِلیمون و تو ری کَلَّهِ بونی
دادِ مظلوم میخَی کیَ دَ و ظالمُ تو بُسونی


های مَدَتَ های پدر مَرُدمِ دِروُردِ گِرونی

***


وَر علیباز کِه مَیرم تا بُسونم نیم کیلو آلو
دَسَّ جیب میکُنم و وُش میگووُم میَ چَنِ خالو

 
میگو کیلو سی تُمَن خوُم اِسَدمُشِ جونِ طالو
دَ صَلاحِ خوتِ میخَی بُسونی یا کِه نسَونی

 
های مَدَت های پَدرِ مَردُمِ دِروُردِ گِرونی

***


سیَ پیازی کِه دو کیلوش یَه قَرونی نمَیَرزی
تو دُکونَل میکهِ گندو نَمیبُردِش کسی قَرضی


قیمَتِش ایسُه گِرون وابیدِه پا هِشتِ تو مَرزی
کِه اگر سیت بُگووُم نِرخِشِ حیَرون تو می مونی


های مَدَت های پَدرِ مَدُمِ دِروُردِ گِرونی

***


بَعضیا مینی اگر صورتِشون جَمله کرِنجِه
نَه و پیریِ کِرِنجیش وُ نَه جَی پِنجُ و خِرِنجِه

 
غُصَّه وُ دَردِ گِرونی روغن و گوشت و بِرنجِه
کِه ایطور نَقشِ کِرِنجالِ کَشیدِه ری پیشونی


های مَدَت های پَدَرِ مَردُمِ دِروُردِ گِرونی

***


عید سال اوَمد و رَخنَل بَیَد اَز نو کِه نووا بو
بَعدِ عمری لَلَکِ شومِ فَقیرَل پُلَو وا بو


دِل خَشی بو که سی خوش هَر کِه تو صَحرا وِلَو وابو
وَلی کو حال و کجا دِل خَش و کو زورِ تو زونی

 
های مدَتَ های پَدَرِ مَردُمِ دِروُردِ گِرونی

***


دَردِ دِل خیلیِ تنها نه گَپِ گوشت و پیازه
ولی ای پاکِش بُخوام سیت بُگووُم قِصّه درازه

 
چاره کار بُگُم سیت کیه چِنِ سُختن و سازه
آخُرِش سَر میره ای دوَر و میا دَورِ جُهونی


های مدَتَ های پَدَرِ مَردُمِ دِروُردِ گِرونی

[ جمعه پانزدهم مهر 1390 ] [ 18:35 ] [ يار جوني ]

هر چه می خوام بی وفا ترکت کنم تا نَمتَرُم

ترک  جـونـم می تـرم  تـرک تـو امّـا نـمـتـرم


بارها میگم وَ خوم اُمدو که دیدش سیش نمیر

باز  وخـتـی  چـیـشـلش تـو چیشم افتا نمترم


تا کی آخر طعنه و تا  کی نصیحت ول کنین

بیش صد دو امتحان کردم نمیشا  نمترم


سـینه ی  بی سوز یعنی چاله ی بی دیدو تَش

پشـت چالی سَرد سَر کـردن تـو سرما نَـمترم


کُهـیِ جـوجـا مـیترم کردن امّا پـی زور عشق

بی وجودش جون خُم  ورسیدن از جا نَمتَرُم


یار دیر و دل اسیر و وقت تَنگ و پی مو لَنگ

پام بـیو ای عـشق بی پـروا کـه تـنها نمترم


عشق یادم دا غزل گفتن و غم  وَم  دا  کمال

جی مـلامت نی اگـر تـقسیـم و مِـنـها نمترم


وَم  رفیقل میگون "طالب" دَ  وَردا دَس و  عشق

آخـه مـو  مـث  مـاهـیُم  دیـری  و  دریـا  نـمتـرم


 سید طالب هاشمی

[ شنبه پانزدهم مرداد 1390 ] [ 15:40 ] [ يار جوني ]

دوش بـاز اومـده بي دلـبـر ديـريـن تـو خُوُم

چه ميفهمي چه صَفُي داده اي خُوكُو وَشُوُم


كُهنه بيدُم مو بَسي نِشسِه بي رِيم خاك فُرات

دوش بـاز اومـد وُ دَسـمـال وِصالِـش كِه نُـوُم


تا سحر گير گپ آويده بيديم، خُم خوش و دِل

گپلي خَـش كه مـيـفـهـمي و نـمـيـخـام بُـگُـوُم


آخرل خُو گِلِه وَش كِردم وگُفتم كه چِطو

تو سراغم نِميي ايقَه مو ديندات وَ دُوُم


سيليَم كرد وپَس از ايكه يه خوردي رَه تو فكر

دا جــوابــي كه جــابــش زه حـسـا وي عـلـوم


گـفـت طـالـو مـو اقـلآ مـيـيـوم شـو تـوِ خوت

خوت چِه كه نومَدي تا ايسو يِه دَفعه تو خوم


«سید طالب هاشمی»

[ چهارشنبه یکم تیر 1390 ] [ 17:33 ] [ يار جوني ]
ای کمالی ای کمالت بی مثال

ای دلـت مـثـل دل طــالـو بَـلال

 

ایـقـه تـو دل تُـخـم نُـیـمـیـدی نَـکال

هم خوته هم مانه کُشتی کَم بنال

 

خوت خو میدونی جهان تا بیدشه

نیش و نوش و زشت و زیبا بیدشه

 

غَم نه هَم وَر ما همی جا بیدشه

خوب و بـد تـا بـیـده دُنـیـا بـیـدشه

 

جستُجو هر جا که کردُم تو کتاو

از زمـان بـوالـبــَشَـر تـا انــقــلـاو

 

بیش و کَم یا بی حساو و یا حساو

تا هَمـَـش جَـر بیده سَر دنیی خراو

 

اوسو که هیچ طیفه وُ ایلی نَبی

سازمان و حزب و تشکیلی نَبی

 


ادامه مطلب
[ دوشنبه پانزدهم فروردین 1390 ] [ 17:59 ] [ يار جوني ]

خَوَر وَ حال مُنَم داره يا نه دلدارم

که شو وَ فکر فراقش هميشه بيدارم 

 

همه تو بستر  شون  خو خَشن وَمو بيدار

بويَس بشينم و تاصُب ستاره بشمارم

 


کسي که هجر عزيزي نميده آزارش 

کجا ميفهمه چه ميگم، چه حالتي دارم

 


به غيرحرف نگار و قشنگي دلدار  

 وَرُم نزن که مو از غير  يار بيزارم

 

نگار سي مُو و دنيا و زور و زَر سي تو 

 که مو نه طالب درهم  نه فکر دينارم

 

رضام روزه بگيرم  تمام روزَل سال

اگر که بو لب مث قند يار افطارم

 

مريض عشق علاجش به غير مردن ني 

گمون نکن که  مو کپسول وقُرص  وادارم

 

مواي چه تو دهنم  روزگار مث  زَهره

خَشُم که با همه تَهلي  شيرين گفتارم

 

غم زَمونه که هم نميکَشش  "طالب"  

 ميخي مو ري دل نازک چطور  وَردارم

 

سیدطالب هاشمی

تير ماه 1369

 

[ شنبه بیست و دوم آبان 1389 ] [ 15:21 ] [ يار جوني ]

بــاز اَفتَـو رَ پَـسِ کُــه وُ هَـوا تارابـی                          شَهر تو دومِ شَووِ تار گِرفتارابی

بَسِّـه وابــی دَرِ دُکّــونِ تَــقِّــلا وُ تِــلاش                    خالی از جِنسِ دو پا کیچِه وُ بازارابی

مُشکِ شَو پَر کِه شَفَق تَیسُه کُرُچبید و خُمار            تا کِه تاریکیِ دی جون گیرُ وُ هارابی

پِلکَلِ خَسّه وُ سَنگینِ چُپون رَفت ری هَم                  نَوبَتِ بُردَن و بُز خَردَنِ کَفتارابی

یه دو تا گَشت کِه شَو گَرد زَ خَمیازِه کَشی               شَپَکی زَد دُز و تِنِگس سَرِ دیوارابی

زیـر دَنـدونِ روُوَه بارِیِ گُـل باقِـلِه گُــفـت                   کِه رَفیقَل کمکی کارِ مُنَم زارابی

دِرَو اَی اَفتَـو اُمیّـد و بِـزَن گـَردَنِ شَــو                       که جَفا کاریِ شَو بی حَد و بِسیارابی

قاصِدَک یارُمِ واجـور و بُگـو بَسـمِ فُراق                    " طالب" از کف رَ بِیَو موسُمِ دیدارابی
 
بَلـگَلِ آخُـریِ دَفتَـرِ عمـر اومَـه دیـار                         بَسکِه ای روز و شوَوَل اومَد و تِکرارابی

دوش مَغرُب تو هَوا دیدُمَکی گفت کِه آخ                   بـاز افـتَـو رَ پَـسِ کُــه وُ هـوا تــارابـی


                                                                                    سید طالب هاشمی

[ جمعه بیست و سوم مهر 1389 ] [ 17:16 ] [ يار جوني ]

دوش پرسيدم سوالي از بوآ
گفتم ايُ، بي عهد سابق آشنا
سيم بگو بينُم نها هم روزگار
داشت مث الان سري ناسازگار ؟
سيم بگو بينُم نها هم درد بي ؟
چهره غم بار وُ رنگ زرد بي ؟
گو بدونم اُوسنل هم آسمون
ايقدر بي پـي زمين نامهربون ؟
از غم اُو ، باغ رنگي داشت زرد ؟
کُه نبيدش مال غير از سنگ و برد ؟
زندگي بي لطف بيد و بي صفا ؟
مهر کم بيد و نبيد اصلاً وفا ؟
مهربوني و صميميت نبي؟
احترام و حرمت و همت نبي؟
اُوسونم سر مال دنيا بيش و کم
تشنه بيدن آدمل سي خين هم ؟
رشوه خواري اُو سو کم بي يا زياد ؟
داشتن قضات سابق عدل و داد ؟


ادامه مطلب
[ دوشنبه هشتم شهریور 1389 ] [ 17:45 ] [ يار جوني ]

ای صاحب دنیا و دین, ای خالق هستی خدا
             
  دنیا خراب وابی بگو, تا حجتت جل تر بیا

برج عدالت رومبسه, اوضاع حق واچومبسه
                   رحم و مروت عمریه, وابیدن مث کیمیا

مردونگی وابید کم ,جی شادیه پر کرده غم
            مردم دنیسن فکر هم, تو عیش و تو وقت عزا

فرضن یجی مرده کسی ,سیش میکنن شیون بسی 
 ده خونه اوتي تر   هسی ,دست پای گل می لن حنا

رونق گرفته کار بد, رد کرده بد جنسی ز حد
      تا جایی که ور هم نمترن ,زندگی کنن چن تا کاکا

آینده سازل مملکت ,پاک ترک کردن میزو کت
        جای کسب علم و معرفت ,افتادنه دینده  خطا

 


ادامه مطلب
[ یکشنبه بیستم تیر 1389 ] [ 15:13 ] [ يار جوني ]
باز اِمشو دیدُمَک از نو چته             

هُی مَدَت کم کن خِفِه کردی خُتِه


داد و بیداد از بسی کردی که حَلق  

پاره وابی، مِی‌چه بد دیدی وِ خلق؟


سی چه هِی بالا و دومَن می‌کنی  

مثل دِی کُر مُرده شیون می کنی


شک ندارم دیدمک دُز دیدیه             

ایقَه تو هُول و ولا افتیدیه


ریم نویمبو وَت بُگم کردی کَِرُم          

سر صدا کم تر بُکن بُردی سرم


وَت نمی‌گُم هیچ نگو، غوغا نکن       

یا که ری نامَردُمَل دَس وا نکن


نه، نمی‌گم هر چه دیدی هیچ نگو    

مثل باقی فکر غیر از خُت نَبو


نیتُّم نی تا که دلسردت کنم            

وَت بیگیرم سُرخی و زردت کنم



دیدُمَک کارِت دُرُس، بُنگت قشنگ     

قسمت خصمت نَبُو غیر از فشنگ


دیدُمَک دادی خَوَر، دَسِّت طلا           

هم گُجیک قربونتابو هم قَلا


پا شلِک هر چی هِسی وابو فدات    

صد قلا سُوزَک گِلابو زیر پات



ادامه مطلب
[ یکشنبه بیستم تیر 1389 ] [ 15:5 ] [ يار جوني ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

بيت منتخب: (محمد غلامی)

ای عشق بیو که بی حواسُم کردی

تـَمرِ غمِ خلطِ شوم و چاسُم کردی

دیرِ همه چی گرُفته ، خَو خَش بیدم

سِک دادی و سِک دادی و راسُم کردی
امکانات وب
  • دانلود
  • باحال دانلود